Mostrando entradas con la etiqueta Adios. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Adios. Mostrar todas las entradas

Últimas palabras de Willem Van Spronsen

Últimas palabras de Willem Van Spronsen
El 13 de julio, Willem Van Spronsen fue asesinado por la policía mientras llevaba a cabo una acción para inutilizar la flota de autobuses del Centro de Detención del Noroeste, una instalación privada para la detención y encarcelamiento de inmigrantes.



Existe el mal y existe el bien.
Es momento de actuar contra las fuerzas del mal.

El mal dice que una vida vale menos que otra.
El mal dice que el flujo de las mercancías es nuestro propósito aquí.
El mal dice que los campos de concentración para personas consideradas menos importantes son necesarios.
La sirvienta del mal dice que los campos de concentración deberían ser más humanos. Cuidado el centrismo.

Tengo el corazón roto de un padre.
Tengo un cuerpo roto.
Y tengo un aborrecimiento inquebrantable por la injusticia.
Eso es lo que me trae aquí.
Esta es mi oportunidad de intentar hacer la diferencia; sería ingrato esperar una invitación más obvia.

Sigo a tres maestrxs:
Don Pritts, mi guía espiritual “Amor sin acción es solo una palabra”.
John Brown, mi guía moral “¡Lo que se necesita es acción!”.
Emma Goldman, mi guía política “Si no puedo bailar, no quiero ser parte de tu revolución”.

Soy una cabeza soñadora en las nubes, creo en el amor y la redención.
Creo que vamos a ganar.
Soy alegremente revolucionario. (Todxs deberíamos haber leído a Emma Goldman en la escuela en lugar de la tontería que nos dieron de comer, pero estoy divagando). (Todxs deberíamos estar mirando las fotos de lxs héroes de las YPG en caso de que vacilamos y pensemos que nuestros sueños son imposibles, pero vuelvo a divagar. Discúlpenme).

En estos días de fanáticxs fascistas que se aprovechan de personas vulnerables en nuestras calles, en nombre del estado o apoyadxs y defendidxs por el estado.
En estos días de campos de detención/concentración altamente rentables y de batallas por la semántica.
En estos días de desesperanza, búsqueda vacía y anhelo vacío.

Vivimos en un visible ascenso del fascismo. (Digo visible, porque aquellxs que prestaron atención lo vieron sobrevivir y prosperar bajo la protección del estado durante décadas. (Ver “La otra historia de los Estados Unidos”, de Howard Zinn]). Ahora sigue descaradamente su agenda con la cooperación abierta y total del gobierno. De los gobiernos de todo el mundo.

El fascismo satisface las necesidades del estado y satisface las necesidades de los negocios, y todo a costa tuya. ¿Quién se beneficia? Jeff Bezos, Warren Buffet, Elon Musk, Tim Cook, Bill Gates, Betsy de Vos, George Soros, Donald Trump, ¿debo continuar? Permítanme decirlo otra vez: el beneficio es para lxs ricxs, quienes están muy a gusto con el gobierno (con cualquier gobierno, incluidos los gobiernos “comunistas”), porque son estos los que hacen las reglas que hacen a lxs ricxs más ricxs.
Sencillo.
No lo pienses demasiado.

(Lxs nacionalistas del fondo, ¿ya están prestando atención?)

Cuando era un niño, en la Holanda de posguerra, más tarde en Francia, mi cabeza estaba llena de historias sobre el ascenso del fascismo en los años treinta. Me prometí a mí mismo que no sería una de las personas que se quedaría inmóvil cuando lxs vecinxs sean arrancadxs de sus hogares y encarceladxs por ser percibidxs de alguna manera como personas con menos derechos.
Tampoco tienes porqué quemar al/la bastardx, ¿pero vas a quedarte sin hacer nada?

Esta es la prueba de nuestra creencia fundamental en la libertad y nuestra responsabilidad colectiva.
Este es un llamado a lxs patriotas, también a oponerse a esta parodia contra todo lo que vosotrxs consideráis sagrado. Lxs conozco. Sé que en sus corazones, ven la deshonra en estos campos. También es hora de que vosotrxs hagáis frente al dinero que atraviesa las cuerdas de cada maldito títere que pretende representarnos.

Soy un hombre que los ama tanto a todxs y a esta bola giratoria que voy a cumplir la promesa de mi infancia de ser noble.

Aquí, en estos campos de concentración corporativos con fines de lucro.
Aquí, en Brown y donde hay personas que no se conforman y cubren sus rostros por temor a la policía/migra/Proud Boys/…
Aquí, en un planeta casi agotado por la codicia del mercado.

Soy un pensador de ideas concretas.
Los campos de detención son una abominación.
No voy a quedarme sin hacer nada.
Realmente no debería tener que argumentar nada más que esto.

Dejo a un lado mi corazón roto y me sano de la única manera que sé, siendo útil.
Compartimento eficientemente mi dolor…
Y alegremente realizo esta acción.

(Para aquellxs que están agobiadxs por mis acciones, espero que hagan con esta carga el mejor uso de ella).

A mis camaradas:
Lamento perderme el resto de la revolución.
Gracias por el honor de permitirme vivir a su lado.

Darme espacio para ser útil, para sentir que estaba cumpliendo mis ideales, ha sido el pináculo espiritual de mi vida.
Hacer lo que pueda para ayudar a defender a mi gente preciosa y maravillosa es una experiencia demasiado rica para describirla.

Mis compañerxs trans me han transformado, solidificando mi convicción de que seremos guiados a un futuro soñado por lxs más marginadxs de esta sociedad. Lo he soñado tan claramente que no me arrepiento de no ver cómo resulta. Gracias por traerme tan lejos.

Soy antifascista. Estoy con lxs compañerxs de todo el mundo que actúan desde el amor de la vida en cada acción. Compañerxs que entienden que la libertad significa libertad real para todxs y una vida que valga la pena vivir.

¡A mantener la fe!
¡Todo el poder al pueblo!
Bella ciao.

The Free

[ Desdedentro fanzine antikartzelarioaren webgunetik hartua ]

GORA ETA BEHERA (253) - Bizitza triste eta ederra

GORA ETA BEHERA (253) - Bizitza triste eta ederra

Lur Azpiko Izakiye-k Gora eta beheran 253. alea erditu diNK, erditze triste ta earra... bertan hasierako Lila Downs, sarrerako Producto Interior Bruto, barruko mami Joxe Ripiau ta agurreko Erramun Martikorena aitu ahal dituzue... Agur triste ta ear bat eman nahi zoNabet PIXKET-ASKO matte nitun 2 pertsonai (Maite ta Igor) ta errespetu kultural ikeragarriye niñon Iñigoi. Ondo lo-eiñ!!



GORA ETA BEHERA (253) Aitu eo Jaitsi nazaNK !!

Hoy nos ha dejado la persona más extraordinaria del mundo. Todo nuestro amor a Pastora González Vieites.


[ Duela pare bat hilabete gertatu zen baina ez da alferrik gogoratzea persona ezezagun bezain on borrokalari batekin. Hau Imperdible argitalpenen webgunetik hartu niNan ]

Hoy nos ha dejado la persona más extraordinaria del mundo. Todo nuestro amor a Pastora González Vieites.


Pastora gonzalez

Querida Pastora:
Quería decirte que desde el día que te conocí muchas cosas cambiaron para mí.
Vi a una persona humilde llena de dolor y de rabia sin ganas de rendirse.
Vi a una persona dando todo su amor y energía a lxs chavalxs que estaban ayudándola a combatir tanta injusticia.
Vi a una persona que no se declaraba nada pero que muchxs deberíamos aprender mucho de ella.
De ti aprendí, después de años buscándola, una definición corta y clara de la amistad: el amor de una madre.
De ti aprendí que se puede luchar hasta el final, que se debe luchar hasta el final, pese a las zancadillas que te pone la vida.
Tu vida nunca ha sido fácil, no sé de donde recoges tantas energías, tienes una fuerza sobrenatural.
Tu rebeldía es arrolladora, tu vitalidad es deslumbrante, tu cariño es incalculable.
Cada vez que te veo, observo tu pena, y a la vez tus ansias de justicia, tus ganas de que este podrido mundo deje de ser tan asqueroso.
Siempre tienes claro que a las cárceles sólo van lxs pobres y lxs rebeldes.
Nunca has hecho distinciones entre políticos o sociales, todos sufren el sistema penitenciario.
Te arrebataron de tu corazón a un hijo tuyo.
Y ese dolor nunca desaparecerá, nunca podrás llenar ese hueco.
Un día dijiste que podrías haber hecho más para que Xosé no hubiera tenido ese final.
Por favor nunca pienses eso, hiciste lo imposible. Hiciste lo que hubieran hecho una centena de personas juntas. Tú nunca deberías pensar así, PORQUE ERES LO  MÁS GRANDE DE ESTE MUNDO.
Pero sí te diré una cosa. Sé que algunas personas, yo incluido, pensamos que si hubiéramos actuado de otra manera, si hubiéramos estado en el sitio indicado… cago no demo, si las cosas volvieran atrás…
Es un pensamiento que me recorre el cuerpo muchas, pero que muchas veces.    Tendría que haber estado donde debería haber estado.
Pero nunca te imaginabas que el final sería el que fue. Y sólo queda pensar que para la próxima vez no pasará.
Pero da asco pensar así, cuando estamos hablando de un amigo y compañero.
Pero tú nunca puedes pensar así. Si todos hubiéramos hecho la mitad de lo que tú hiciste, otro gallo nos cantaría.
Que sepas que eres una inspiración para mucha gente.
Eres incombustible, eres un ejemplo de entereza, siempre estás animándonos.
Tienes una sonrisa preciosa y mola cuando te ríes, es una risa contagiosa.
Muchos de nosotrxs, de lxs chavalxs cuando te escuchamos, cuando sabemos que vienes a nuestra ciudad nos recargas las pilas para no sucumbir a la podredumbre.
Ves ahí a una persona de tu edad hablando de no desesperar, de seguir luchando para que no ocurran más barbaridades, que a la cárcel siempre vamos lxs mismxs, te hace enloquecer de rabia y administras fuerzas para no rendirse jamás.
Por contra, vemos tu bondad, ese corazón tan grande que no te cabe en el pecho, esa dulzura que transmites, todo el amor que nos das, sinceramente no tiene precio.
Nunca te has arrepentido de nada de lo que eres y has sido. De fregar suelos o de que tu hijo fue quien fue.
Y las coincidencias de la vida, somos de dos pueblos cercanos das rías baixas.
De Porto do Son saliste para llegar a nuestros corazones.
Siempre dispuesta a echar una mano a quien lo necesite, a quien no tiene a nadie para que le ayude.
Te desvives por las causas injustas. Tu generosidad es infinita.
Te respetamos, te adoramos, te queremos, nos llenas el alma de sentimientos.
Sólo espero que nosotros a ti, por lo menos, te demos la mitad de la energía que tú nos aportas.
Para mí ha sido muy importante conocerte, y sé que para mucha otra gente también.
Aportas un lazo emocional que es muy importante para algunos de nosotros.
Recorres miles de kilómetros para dar a conocer la infamia carcelaria, vas a donde haga falta para que la gente sepa lo que ocurre tras los muros de las prisiones, que la tortura existe, y que vaya alguien si se atreve a decirte que en el presidio no se tortura.
Y eres bien clara, las cárceles deben desaparecer.
Sé de mucha gente que ya está desencantada de todo, que no van a ninguna actividad, pero saben que vienes a una concentración y que hace falta ayuda y raudamente hacen una pancarta y van allí a apoyar a Pastora.
He visto cómo gente te tiene una consideración que te la has ganado a pulso, porque eres increíblemente buena persona.
Si todas las madres fueran como tú, qué diferente sería todo…
Tu rebeldía nos deja perplejos, ¿cómo alguien de tu edad puede tener más vitalidad que 20 de nosotrxs?
Hablas cristalino, sea donde sea y a quien sea.
Tienes claro que perteneces a la clase de lxs desheredadxs, y es ahí donde quieres estar, jamás te venderías por unas sucias migajas, por un puñado de asquerosos billetes, por un vertedero de codicia.
Espero que sigamos viéndonos durante muchos años más.
Por favor, no pierdas nunca tu espíritu ingobernable ni la esperanza.
Y sobre todo, nunca pierdas la sonrisa.
Porque es preciosa y contagiosa.
De alguien que te aprecia un puñado.
Para mín eres como a nai que nunca tiven.
Nunca saberás todo o que me aportaches.
Que ninguén che diga o que tes que facer.
Sege sendo como ti es: a nosa nai preferida.
Nunca olvidámosche.
Sempre estás nos nosos corazóns.
Aumentáchesnos o espírito de combatividade.
Sempre dándonos ánimos a nós.
Nós tamén dámosche todo o amor que hai neste mundo.
Desde a distancia o teu calor e carinho sempre está ahí.
Eu mándoche a Lúa tódalas noites para que che sorría.
Quéroche moito Pastora.
Zésar Axeitos
“Que la lucha no muera. Ante la adversidad: reveldía y amistad”, Xosé Tarrío González. Introducción de Pastora González.

Pastora Dominga González Vieites.
11-08-1948 – 25-04-2019.
Pastora guerreira, descansa en paz.
Que la lucha no muera.
Abaixo os muros.
A Nai das punks.

All-focus





 

HAUSPOA KULTURA GUNEAren AGURRA

Egitasmoa indartzeko laguntza eskatu du Hauspoa elkarteak
Aupa, escribimos desde HAUSPOA KULTUR GUNEA de amurrio para daros la noticia (si no os ha llegado ya) de que Hauspoa ha cerrado. Este espacio que nos ha servido de lugar de encuentro, de juegos y debates, donde hemos realizado charlas, talleres y conciertos, grupos de gurasos (madres-padres) y niñ@s, biblioteca social, librería,…no daba para mas. Como muchos sabréis veníamos arrastrando ya varias dificultades y estas nos han superado, dificultades económicas y también de fuerzas. Visto que no podíamos asumir con el tirar para adelante con el proyecto se decidió finiquitarlo. Si bien es cierto que algunas de las cosas que tenían cabida en Hauspoa ahora se han transformado. Los archivos y la biblioteca ahora pasan a estar en Orbeko Etxea en el barrio Gardea de Laudio. La distribuidora Sasien Sehaska también se mantiene por su  parte y será la que conserve el email que veníamos utilizando desde el local (sasiensehaska@gmail.com). Si alguien esta interesada en conocer una valoración más profunda y/o extensa pues que se ponga en contacto y ya hablamos.
Esperamos vernos en otros proyectos, en otras luchas, en las calles…
Besos y abrazos!!!
Osasuna eta askatasuna!!!
Aiara etorbidearen 20. zenbakian dago Hauspoa elkartea